دستورات نهایی مدل

یک مدل پس از ورود به محیط نرم افزار، نیازمند گذاره هایی تحت عنوان نام گذاری مدل و حل مدل خواهد بود. همچنین دستورات دلخواه دیگر مانند display نیز جزء دستورات نهایی مدل می باشند که در این بخش به تشریح آنها خواهیم پرداخت.

دستورات نهایی به چهار بخش اصلی تقسیم میشوند:

  • دستورات مربوط به نام گذاری مدل
  • دستورات مربوط به تعیین نوع حل کننده
  • دستورات مربوط به حل مدل
  • دستورات مربوط به زیبا سازی خروجی های مدل


به طور خلاصه، هر مدلی که شما می نویسید، که شامل یک سری معادله و نامعادله، تابع هدف و محدودیت است، باید اسمی برایش تعریف کنید. یک مدل که برایش اسم تعریف کرده اید باید به نرم افزار بگویید که به چه حل کننده ای (cplex, lingo, baron و…) باید حل بشود. یک مدل باید مشخص شود که از نوع بیشینه سازی است یا کمینه سازی. یک کاربر در صورتی که ویژگی های خواص، یا اطلاعات خواص نظیر مقدار بهینه ی فلان متغیر پس از حل مدل را بخواهد باید قبل از run کردن مدل، کد مربوط به این تغییرات را وارد محیط GAMS کند.

دستورات نهایی مدل همانند سایر دستوراتی که به عنوان حیاتی معرفی شدند باید در مدل استفاده شوند.

در این بخش سه زیر مجموعه با نام های دستور solve، دستورات model،انتخاب نوع solver، سفرشی سازی خروجی مورد بحث قرار می گیرند که در صورت علاقه مند بودن، مخاطب می تواند به این بخش ها مراجعه نماید.

خدمت عزیزانی که آموزش گام به گام را از ابتدا همراه با ما شروع نموده اند توصیه می شود که پس از مطالعه و مرور این صفحه، جهت ادامه مراحل آموزش به بخش دستور model، در لیست مطالب مراجعه نمایند.

با تشکر
مدیریت سایت gamsbook.ir
ایمیل: support@gamsbook.ir
تلفن تماس: ۳۳۲۵-۴۰۵-۰۹۱۹

این مقاله برای شما مفید بود؟

مطالب مشابه

دیدگاهی دارید؟